Odwodnienie awaryjne
Dodatkowe odwodnienie awaryjne na zewnątrz służy w każdym punkcie najniższym jako zabezpieczenie przed trzema "przypadkami awaryjnymi"
Odwodnienie awaryjne zaczyna odprowadzać wodę zawsze wtedy, gdy zostanie przekroczone zaplanowane normalne natężenie deszczu (r5,5). Drogi spływu odwodnienia awaryjnego nie wolno podłączać do przewodu odpływowego, lecz odprowadza ono wodę osobną drogą spływu na powierzchnię, którą "można bezpiecznie swobodnie zalać".
Podczas gdy odwodnienie główne powinno być podłączone do przewodu odpływowego za pomocą zabezpieczonego przed cofką pionu spustowego, odwodnienie awaryjne odbywa się najczęściej za pomocą wydajnego odwodnienia attyki z wylotem na zewnątrz.
Czym jest wpust awaryjny?
Wpust awaryjny to wpust do odwodnienia awaryjnego z wbudowanym elementem spiętrzającym (przelewem), tak że odpływ na zewnątrz następuje dopiero po osiągnięciu określonego poziomu wody.
Gdy ochrona elewacji nie ma znaczenia, w przypadku małych powierzchni dachu można stosować również rzygacze o niższej wydajności odpływu.
Ponieważ należy zapobiec temu, aby odwodnienie awaryjne odprowadzało wodę jednocześnie przy każdym normalnym deszczu, wpusty awaryjne wyposażone są w element spiętrzający (przelew), tak że odwodnienie awaryjne rozpoczyna się dopiero od określonego poziomu wody na dachu.
Aby mimo elementu spiętrzającego utrzymać obciążenie dachu na możliwie najniższym poziomie, można na przykład stosować innowacyjne wpusty awaryjne z elementem spiętrzającym pod kołpakiem do przepływu podciśnieniowego, dzięki którym pełna wydajność osiągana jest już przy niskim poziomie wody na dachu.
3 przypadki awaryjne
Przypadek awaryjny 1
Występuje deszcz stulecia, przy którym odwodnienie główne wymaga dodatkowego wsparcia ze strony równolegle działającego odwodnienia awaryjnego.
Przypadek awaryjny 2
Przy normalnym deszczu dochodzi do awarii odwodnienia głównego, tak że odwodnienie awaryjne musi przejąć całą wydajność odpływu odwodnienia głównego.
Przypadek awaryjny 3
Występuje deszcz stulecia i jednocześnie dochodzi do awarii odwodnienia głównego, ponieważ na przykład przewód odpływowy jest przeciążony, tak że odwodnienie awaryjne powinno radzić sobie z wydajnością do dwukrotnie większej niż wydajność odpływu odwodnienia głównego.
Bezpieczeństwo
Aby być przygotowanym na przypadki awaryjne 1 i 2, zasadniczo zaleca się więc, aby wydajność odpływu odwodnienia awaryjnego była co najmniej tak duża jak wydajność odpływu odwodnienia głównego.
Dla maksymalnego bezpieczeństwa, również w przypadku awaryjnym 3, odwodnienie awaryjne należy zaprojektować z dwukrotnie większą wydajnością odpływu niż odwodnienie główne, względnie na pełny deszcz stulecia.
Odwodnienie awaryjne o zmiennej wysokości
Zwykle przy odwodnieniu głównym z przepływem grawitacyjnym stosuje się wysokość przelewu 40 mm, a przy przepływie podciśnieniowym 60 mm dla odwodnienia awaryjnego.
Często zdarza się jednak przypadek, w którym warunki dachu wymagają zmiennej wysokości przelewu.
Wysokość przelewu może na przykład w przypadku dachów w konstrukcji lekkiej wynosić poniżej 40 mm, a w przypadku dachów z dachem zielonym lub retencją powyżej 60 mm.
Zalety:
• Wysokość przelewu dostosowana do obiektu
• Produkcja na zamówienie bez przycinania na budowie
• Wysokości przelewu poniżej 40 mm dla dachów w konstrukcji lekkiej
• Wysokości przelewu powyżej 60 mm dla dachów zielonych
• Bezstopniowo planowalne wysokości przelewu dla retencji wód opadowych (retencja)
Więcej informacji znajdą Państwo w LORO Aktuell 164.