Produkty do retencji:

Ze względu na rosnące ograniczenia w odprowadzaniu wody do przewodów gruntowych, zatrzymywanie wody deszczowej nabiera coraz większego znaczenia. Gdy brakuje miejsca na zbiornik retencyjny lub na infiltrację w naturalną glebę, odpływ do przewodu gruntowego przez rurę retencyjną z obliczonymi indywidualnie otworami retencyjnymi jest silnie dławiony, tak że tylko niewielka część wody deszczowej docierającej na dach odpływa do przewodu gruntowego, a reszta jest w kontrolowany sposób zatrzymywana na dachu.

Ten niewielki odpływ retencyjny (zwany również odpływem dławionym) powoduje, że woda zatrzymana na dachu jest odprowadzana do przewodu gruntowego jeszcze długo po opadach deszczu. W ten sposób odpływ z dachu rozkłada się na dłuższy okres, a przewód gruntowy jest odciążany w okresach szczytowych.

W miejskim kompleksie mieszkaniowym z wieloma częściowymi powierzchniami dachowymi zainstalowano już różne systemy odwodnienia attykowego i dachów płaskich LORO-X.

Pół roku po zakończeniu budowy okazało się, że miasto wymaga ograniczenia odprowadzania wody dla tego osiedla mieszkaniowego.

Istniejąca koncepcja odwodnienia była więc „zbyt wydajna", dlatego odpływ do przewodu gruntowego musiał zostać następnie zdławiony.

Przy normalnych opadach deszczu odpływ z głównego odwodnienia do przewodu gruntowego jest silnie dławiony przez rurę retencyjną, tak że tylko niewielka część wody docierającej na dach odpływa do przewodu gruntowego.

Ten zdławiony odpływ powoduje, że zatrzymana woda jest odprowadzana do przewodu gruntowego jeszcze długo po opadach deszczu. W ten sposób odpływ z dachu rozkłada się na dłuższy okres, a przewód gruntowy jest odciążany w okresach szczytowych.

Podstawa obliczeń została określona przez miasto w formie ograniczenia odprowadzania. Maksymalny odpływ do przewodu gruntowego wynoszący 0,7 l/s na odpływ (odpływ retencyjny) nie może zostać przekroczony.

Na podstawie lokalnej intensywności opadów, wielkości powierzchni dachowych i zakładanego czasu trwania opadów oblicza się, jaka objętość wody spada jako dopływ na powierzchnie dachowe. Od tego odejmuje się objętość odprowadzaną jako odpływ retencyjny w tym samym czasie trwania opadów, tak że powstaje objętość różnicowa do zatrzymania.

Objętość różnicowa w m3 jest teraz dzielona przez powierzchnię dachu w m2, aby uzyskać wysokość wody retencyjnej. W tym przypadku 60 mm.

Na podstawie oczekiwanej wysokości wody retencyjnej i określonego odpływu retencyjnego oblicza się wielkość bocznych otworów odpływu retencyjnego w rurze retencyjnej. (zielona strzałka)

Obliczenia wykonywane są za pomocą potwierdzonego pomiarami wzoru w programie obliczeniowym LORO-X dla retencji, tak aby przy wysokości wody retencyjnej odpływała dokładnie taka ilość, jaka jest wymagana przez ograniczenie odprowadzania. Jeśli pożądane jest trwałe zatrzymanie warstwy wody na dachu, otwory odpływu retencyjnego można dostosować wysokością, tak aby dolna krawędź otworów odpływu retencyjnego odpowiadała wysokości trwałego zatrzymania.

Jednostka retencyjna LORO-X VARIOFIT jest produkowana indywidualnie dla danego obiektu i dostarczana gotowa do montażu. Można ją łatwo zamontować na istniejących odpływach attykowych i dachów płaskich z serii LORO-X RAINSTAR, DRAINLET i DRAINJET, dlatego nadaje się zarówno do budowy nowych obiektów, jak i do renowacji.

Gdy pada (a) dłużej niż planowane minuty lub (b) intensywniej niż przewiduje norma, rzeczywista objętość wody przekracza obliczoną objętość wody na dachu, tak że wysokość wody retencyjnej zostaje przekroczona i musi nastąpić awaryjne odprowadzenie na zewnątrz.

Ponieważ główne odwodnienie jest dławione do niskiego odpływu, odwodnienie awaryjne musi być zaprojektowane na tyle wydajnie, aby mogło odprowadzić co najmniej różnicę między deszczem stulecia a odpływem retencyjnym. Zwykle przyjmuje się nawet założenie bezpieczeństwa, że odwodnienie awaryjne musi móc odprowadzić cały deszcz stulecia samodzielnie.

Wysokość elementu piętrzącego odwodnienia awaryjnego musi być dostosowana indywidualnie do wysokości wody retencyjnej głównego odwodnienia z retencją.

Maksymalnie dopuszczalna wysokość wody określa, jak wysoko woda może maksymalnie się piętrzyć podczas pracy odwodnienia awaryjnego. W tym przypadku 80 mm.

Do pracy odwodnienia awaryjnego dostępne jest więc tylko spiętrzenie o różnicę między maksymalną wysokością wody a wysokością elementu piętrzącego. W tym przypadku możliwe jest tylko niewielkie spiętrzenie 20 mm, chociaż dla odwodnienia awaryjnego wymagany jest wysoki odpływ 8 l/s.

Wybór odwodnienia awaryjnego następuje przez porównanie krzywych przepływu różnych odwodnień awaryjnych, które osiągają wymagany odpływ przy możliwym spiętrzeniu. W tym przypadku więc przy 20 mm spiętrzenia.

W przypadku retencyjnego odwodnienia dachu szczególnie ważna jest współpraca między głównym odwodnieniem z retencją a odwodnieniem awaryjnym z przelewem o zmiennej wysokości, ponieważ wysokość przelewu odwodnienia awaryjnego zmienia się wraz z wysokością wody retencyjnej głównego odwodnienia.

Pomoce przepływowe LORO-X VARIOFIT można łatwo zamontować na istniejących odpływach attykowych i dachów płaskich z serii LORO-X RAINSTAR, DRAINLET i DRAINJET.

Dlatego nadają się zarówno do budowy nowych obiektów, jak i do renowacji.