Odporność

Stal nierdzewna LORO-XCL

W przypadku stosowania materiału ze stali nierdzewnej LORO-XCL do statków, platform offshore lub w strefie wody morskiej należy stosować gatunek materiału 1.4404.

Materiały 1.4404 oraz 1.4571 wykazują ze względu na zawartość molibdenu na poziomie 2 - 2,5% dobrą do bardzo dobrej odporność na korozję wobec chlorków występujących w wodzie morskiej.

Gatunek materiału 1.4404 okazał się w przeszłości odporny i bardzo dobrze nadający się do zastosowań w obszarach o umiarkowanym stężeniu chlorków i soli. W tym zakresie powołujemy się na wieloletnie i bezreklamacyjne zastosowania np. w basenach kąpielowych, a także na statkach jako przewody odwadniające i odwodnienia pokładów, które w regularnych odstępach czasu są przepłukiwane świeżą wodą deszczową i dzięki temu samoczynnie się oczyszczają.

Zwracamy uwagę, że w przypadku elementów istotnych dla bezpieczeństwa, które nie mogą być regularnie czyszczone bądź nie są przepłukiwane świeżą wodą i są tym samym trwale i intensywnie narażone na działanie wody morskiej, należy stosować gatunek materiału 1.4529 o wyższej zawartości molibdenu. Obróbka tego gatunku materiału nie jest niestety obecnie możliwa dla firmy LORO.

Stal LORO-X, ocynkowana ogniowo

W publikacji Zinkberatung e.V. z 1976 roku "Verhalten von Zink gegen Chemikalien" (Zachowanie cynku wobec chemikaliów), t. 3, czytamy:

"Jeśli udział soli wynosi <0,2 g/metr kwadratowy na dobę lub <0,01 mm na rok, występuje dobra odporność." Odporność przy wyższych stężeniach należy sprawdzać indywidualnie.

Jeśli stosowane są chlorany, można liczyć na odporność powłoki cynkowej. Chlorki
natomiast należy ogólnie uznać za problematyczne i mogą one prowadzić do
ubytku powłoki cynkowej. W regule fachowej dotyczącej robót blacharskich w dekarstwie w pozycji 9.5.60 materiał ocynkowany opisany jest ogólnie jako nieodporny na chlorki.

Słona woda kondensacyjna

Stalowe rury odpływowe LORO-X ze stali ocynkowanej ogniowo z dodatkową powłoką wewnętrzną należy w normalnym przypadku uznać za odporne na słoną wodę kondensacyjną. Należy jednak uwzględnić konsystencję roztworu wodnego. Dla porównania można posłużyć się ocynkowanymi ogniowo stalowymi barierami drogowymi - obciążonymi solą drogową.

Żeliwne sita

Zastosowanie żeliwnych sit w odwodnieniu parkingów wielopoziomowych odpowiada obecnemu stanowi techniki. Dobór i produkcja wpustów odbywa się zgodnie z wymaganymi klasami obciążenia. Są one uregulowane w normie DIN EN 1253-2. Żeliwne zespoły sit stosowane są standardowo w ruchu drogowym; tu nie jest nam znane żadne oddziaływanie chlorków na zespół sita.

W zwykle występującym "kwaśnym deszczu" stężenie kwasu dla naszych standardowych wpustów, rur i kształtek należy z reguły uznać za niekrytyczne. Również dostępne na rynku i dopuszczone konstrukcje dachów zielonych, substraty i rodzaje betonu (niewykwitające) należy zwykle uznać za niekrytyczne.

Zasadniczo odporność na kwasy zależy od wielu czynników związanych z obiektem, tak że ogólnie obowiązujące stwierdzenie nie jest możliwe. Na przykład spodziewana temperatura i stężenie.

Przy podwyższonym stężeniu kwasu zalecamy naszą rurę ze stali nierdzewnej LORO-XCL w gatunku materiału 1.4404/ 1.4571 w połączeniu z naszymi elementami uszczelniającymi FKM.