Bestendigheid

LORO-XCL roestvast staal

Bij gebruik van LORO-XCL roestvaststalen materiaal voor schepen, offshoreplatforms of in het zeewatergebied dient een materiaalkwaliteit van 1.4404 te worden gebruikt.

De werkstoffen 1.4404 en 1.4571 vertonen door hun molybdeengehalte van 2 - 2,5% een goede tot zeer goede corrosiebestendigheid tegen de chloriden die in zeewater voorkomen.

De materiaalkwaliteit 1.4404 heeft zich in het verleden in gebieden met matige chloride- en zoutconcentratie als bestendig en zeer goed bruikbaar bewezen. Hierbij verwijzen wij naar jarenlange en klachtenvrije toepassingen in bijvoorbeeld zwembaden, alsook op schepen als afwateringsleidingen en dekafwateringen, die met regelmatige tussenpozen met vers regenwater worden doorgespoeld en zich zodoende zelfstandig reinigen.

Wij wijzen erop dat bij veiligheidsrelevante onderdelen die niet regelmatig kunnen worden gereinigd, respectievelijk niet met vers water worden doorgespoeld en dus blijvend en intensief aan zeewater zijn blootgesteld, een materiaalkwaliteit 1.4529 met een hoger molybdeengehalte moet worden gebruikt. Een bewerking van deze materiaalkwaliteit is voor de firma LORO op dit moment helaas niet mogelijk.

LORO-X staal, thermisch verzinkt

In de uitgave van Zinkberatung e.V. uit 1976 "Verhalten von Zink gegen Chemikalien" (Gedrag van zink tegen chemicaliën), dl. 3, staat:

"Wanneer het aandeel zout <0,2 g/vierkante meter dag of <0,01 mm per jaar is, is er een goede bestendigheid." Bestendigheid bij hogere concentraties dient per geval te worden onderzocht.

Worden chloraten gebruikt, dan mag op bestendigheid van de zinklaag worden gerekend. Chloriden
daarentegen moeten in het algemeen als bedenkelijk worden beschouwd en kunnen leiden tot
afbraak van de zinklaag. In de vakregel voor metaalwerk in het dakdekkershandwerk wordt in positie 9.5.60 verzinkt materiaal in het algemeen als niet chloridebestendig beschreven.

Zouthoudend condenswater

LORO-X stalen afvoerbuizen van thermisch verzinkt staal met extra binnencoating zijn ten opzichte van zouthoudend condenswater in de regel als bestendig aan te merken. Er dient echter rekening te worden gehouden met de consistentie van de waterige oplossing. Ter vergelijking kunnen thermisch verzinkte stalen vangrails - die met strooizout zijn belast - worden aangehaald.

Gietijzeren roosters

Het gebruik van gietijzeren roosters in de parkeerdekafwatering komt overeen met de huidige stand van de techniek. De keuze en vervaardiging van de afvoeren gebeurt volgens de vereiste belastingsklassen. Deze worden in de norm DIN EN 1253-2 geregeld. Gietijzeren roostereenheden worden standaard in het wegverkeer toegepast; hier is ons geen chloride-inwerking op de roostereenheid bekend.

In de gebruikelijk voorkomende "zure regen" is de zuurconcentratie voor onze standaard afvoeren, buizen en vormstukken in de regel als niet-kritisch te beschouwen. Ook de in de handel gebruikelijke en toegelaten groendakopbouwen, substraten en betonsoorten (niet uitbloeiend) zijn doorgaans als niet-kritisch te beschouwen.

In principe hangt de zuurbestendigheid af van meerdere objectgebonden factoren, zodat een algemeen geldige uitspraak niet mogelijk is. Bijvoorbeeld de te verwachten temperatuur en concentratie.

Bij verhoogde zuurconcentratie bevelen wij onze LORO-XCL roestvaststalen buis in de materiaalkwaliteit 1.4404/ 1.4571 aan in combinatie met onze FKM-afdichtelementen.