Ανθεκτικότητα

Ανοξείδωτος χάλυβας LORO-XCL

Κατά τη χρήση υλικού από ανοξείδωτο χάλυβα LORO-XCL για πλοία, υπεράκτιες πλατφόρμες ή στην περιοχή θαλασσινού νερού πρέπει να χρησιμοποιείται ποιότητα υλικού 1.4404.

Τα υλικά 1.4404 και 1.4571 παρουσιάζουν, λόγω της περιεκτικότητάς τους σε μολυβδαίνιο 2 - 2,5%, καλή έως πολύ καλή αντοχή στη διάβρωση έναντι των χλωριόντων που απαντώνται στο θαλασσινό νερό.

Η ποιότητα υλικού 1.4404 έχει αποδειχθεί στο παρελθόν ανθεκτική και πολύ καλά αξιοποιήσιμη σε περιοχές με μέτρια συγκέντρωση χλωριόντων και αλάτων. Ως προς αυτό παραπέμπουμε σε πολυετείς και χωρίς παράπονα χρήσεις π.χ. σε κολυμβητικές δεξαμενές, καθώς και σε πλοία ως αγωγοί αποστράγγισης και αποστραγγίσεις καταστρώματος, οι οποίοι ξεπλένονται ανά τακτά διαστήματα με φρέσκο νερό βροχής και έτσι καθαρίζονται αυτόνομα.

Επισημαίνουμε ότι σε εξαρτήματα σχετικά με την ασφάλεια, τα οποία δεν μπορούν να καθαρίζονται τακτικά ή δεν ξεπλένονται με φρέσκο νερό και έτσι εκτίθενται μόνιμα και έντονα σε θαλασσινό νερό, πρέπει να χρησιμοποιείται ποιότητα υλικού 1.4529 με υψηλότερη περιεκτικότητα σε μολυβδαίνιο. Η επεξεργασία αυτής της ποιότητας υλικού δεν είναι δυστυχώς προς το παρόν δυνατή για την εταιρεία LORO.

Χάλυβας LORO-X, θερμά γαλβανισμένος

Στην έκδοση του Zinkberatung e.V. του 1976 "Verhalten von Zink gegen Chemikalien" (Συμπεριφορά του ψευδαργύρου έναντι χημικών ουσιών), τόμ. 3, αναφέρεται:

"Όταν το ποσοστό άλατος είναι <0,2 g/τετραγωνικό μέτρο ημέρα ή <0,01 mm ανά έτος, υπάρχει καλή ανθεκτικότητα." Η ανθεκτικότητα σε υψηλότερες συγκεντρώσεις πρέπει να ελέγχεται κατά περίπτωση.

Εάν χρησιμοποιούνται χλωρικά άλατα, μπορεί να αναμένεται ανθεκτικότητα του στρώματος ψευδαργύρου. Τα χλωριόντα
αντίθετα πρέπει γενικά να θεωρούνται προβληματικά και μπορούν να οδηγήσουν σε
αποδόμηση του στρώματος ψευδαργύρου. Στον τεχνικό κανόνα για εργασίες μετάλλου στο επάγγελμα του στεγαστή, στη θέση 9.5.60 το γαλβανισμένο υλικό περιγράφεται γενικά ως μη ανθεκτικό στα χλωριόντα.

Αλατούχο νερό συμπύκνωσης

Οι χαλύβδινοι σωλήνες αποχέτευσης LORO-X από θερμά γαλβανισμένο χάλυβα με πρόσθετη εσωτερική επίστρωση πρέπει σε κανονική περίπτωση να θεωρούνται ανθεκτικοί έναντι αλατούχου νερού συμπύκνωσης. Πρέπει ωστόσο να λαμβάνεται υπόψη η συνεκτικότητα του υδατικού διαλύματος. Ως σύγκριση μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα θερμά γαλβανισμένα χαλύβδινα στηθαία ασφαλείας - τα οποία επιβαρύνονται με αλάτι αποχιονισμού.

Χυτοσιδηρές σχάρες

Η χρήση χυτοσιδηρών σχαρών στην αποστράγγιση καταστρωμάτων στάθμευσης αντιστοιχεί στη σημερινή στάθμη της τεχνικής. Η επιλογή και η κατασκευή των φρεατίων γίνεται σύμφωνα με τις απαιτούμενες κατηγορίες φορτίου. Αυτές ρυθμίζονται στο πρότυπο DIN EN 1253-2. Οι χυτοσιδηρές μονάδες σχάρας χρησιμοποιούνται κατά κανόνα στην οδική κυκλοφορία· εδώ δεν μας είναι γνωστή καμία επίδραση χλωριόντων στη μονάδα σχάρας.

Στην συνήθως εμφανιζόμενη "όξινη βροχή" η συγκέντρωση οξέος για τα τυποποιημένα φρεάτια, τους σωλήνες και τα εξαρτήματά μας πρέπει κατά κανόνα να θεωρείται μη κρίσιμη. Επίσης οι συνήθεις στο εμπόριο και εγκεκριμένες δομές πράσινων στεγών, τα υποστρώματα και οι τύποι σκυροδέματος (μη εξανθούντα) πρέπει συνήθως να θεωρούνται μη κρίσιμα.

Κατά βάση η αντοχή στα οξέα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που σχετίζονται με το έργο, έτσι ώστε μια γενικώς ισχύουσα δήλωση να μην είναι δυνατή. Για παράδειγμα η αναμενόμενη θερμοκρασία και συγκέντρωση.

Σε αυξημένη συγκέντρωση οξέος συνιστούμε τον σωλήνα από ανοξείδωτο χάλυβα LORO-XCL στην ποιότητα υλικού 1.4404/ 1.4571 σε συνδυασμό με τα στεγανοποιητικά στοιχεία FKM μας.